De definitie van manga en zijn verschillende onderdelen in het Japans
Manga is een Japanse term die verwijst naar een breed scala aan visuele verhalen, vaak in de vorm van strips of tekeningen. Het begrip manga omvat niet alleen stripproducties maar ook andere vormen van beeldverhaal en cartoonart. In dit artikel worden we ingaan op de definitie van manga, zijn verschillende onderdelen en het gebruik ervan in Japanse cultuur.
Een korte geschiedenis
De term manga-casino-nl.co.nl “manga” zelf werd voor het eerst gebruikt in de 18e eeuw om een specifieke soort Japanse boeken te beschrijven. Het begrip verwijst naar het Japans woord voor “beeldverhaal”. De eerste manga-achtige verhalen ontstaan echter reeds in de Edo-periode (1603-1867) met behulp van illustratieve handschriften. Tijdens de Meiji-periode werden deze tekeningen op grote schaal gepubliceerd en werden ze een volkskultuur.
Overzicht en definitie
Manga kan worden gedefinieerd als beeldverhalen die in strips of tekeningen worden weergegeven. Het verschil tussen manga en de westerse strippers is onder meer dat het Japanse beeldverhaal vaak op een andere manier wordt georganiseerd, met verschillende panelindelingen en schuine regels. Dit onderscheidt zich van de traditionele westerse strip, die gewoonlijk lineair verloopt.
Ook kan manga worden gedefinieerd als een breed scala aan visuele beeldverhalen die niet alleen voor het volwassen publiek zijn bestemd maar ook specifiek gericht is op kinderen. Vanwege de diversiteit van soort en stijl kunnen we spreken over verschillende onderdelen binnen deze groep.
Typering: shonen, shojo, seinen, josei
In het Japanse taalgebied wordt manga vaak getypeerd in vier hoofdgroepen:
- Shonen : Deze soort manga is bedoeld voor jongens en mannen. De meeste shonen-manga heeft een avonturen- of actueel thema.
- Shojo : Shojo zijn beeldverhalen die zijn gericht op meisjes en vrouwen. In de regel hebben deze tekeningen meer romantische en emotionele thema’s dan hun mannelijke tegenhangers.
- Seinen : Deze soort manga is bedoeld voor mannen van alle leeftijden. Ze worden gekenmerkt door complexe verhaallijnen en een groter aantal bladzijdes per hoofdstuk, waardoor ze meer zijn gericht op de ouderste doelgroep.
- Josei : Josei is manga voor vrouwen van alle leeftijden. Net als seinen-manga hebben deze tekeningen complexere verhalen en een hoger aantal bladzijdes per hoofdstuk, waardoor ze eveneens gericht zijn op de ouderste doelgroep.
Bovenstaande typologie wordt door vele Japanners gebruikt om manga te beschrijven. Het is echter belangrijk om er rekening mee te houden dat deze subcategoriseringen vaak verwarrend kunnen werken voor niet-Japanse lezers en schrijvers die de taal niet beheersen.
Andere vormen van manga
Naast bovengenoemde typologieën, zijn er ook andere vormen van Japanse tekeningen waarvan we spraken:
- Kodomo : Manga voor kinderen.
- Yuri : Beeldverhalen over lesbiennes of lesbienne verhoudingen.
- Ero-manga en/of Ecchi : Hentai is beeldverhaal met erotisch thema’s. Er zijn verschillende vormen van erotische tekeningen.
Ondanks dat de term “manga” nu een brede betekenis heeft gekregen, zijn er nog steeds bepaalde vormen of genres die meer bepaald kunnen worden beschreven als manga: Mecha-manga en Harem-manga , twee soorten van Japans beeldverhaal. In de toekomst zal het interessant zijn om deze beelden te zien, omdat ze duidelijk andere stijlen hebben dan reguliere manga.
In Japan wordt manga een volkscultuur; veel mensen lezen en creëren manga. Er worden honderden tijdschriften gepubliceerd over manga-subsites in de wereld van kinderen tot oude mannen, allemaal gericht op de diverse typen beeldverhaal die door Japanners worden gelezen.
Taalgebied
Het begrip “manga” wordt meestal gebruikt om aan te duiden dat het gaat over beeldverhalen uit Japan. Maar er zijn ook andere landen en culturen die manga-achtige producties creëren:
- Mangaka : Japans voor “tekenaar van strips”.
- Dōjinshi , ook wel genoemd als: Fannote/ Doujin-manga, een amateur-tijdschrift of serie geschreven door amateurs.
- Manhwa en/of manhua : Zijn respectievelijk Koreaanse en Chinese versies van manga.
We kunnen dus stellen dat de term “manga” vooral wordt gebruikt om aan te duiden dat het gaat over beeldverhalen die in Japan ontstaan. De verschillende vormen of genres van strips worden daarentegen niet direct op deze manier geïdentificeerd door Japanners.
Kritiek en debat
Manga is vaak onderwerp van kritiek in Japan zelf. Dit valt te verklaren als de Japans publiek beeldverhalen leest die niet goed aangeschreven zijn, maar er kan ook sprake zijn van censuur of controle over content door autoriteiten en media.
Buitenlanders stellen vaak vast dat manga zich op verschillende niveaus ontwikkelt; het is een vorm van beeldverhaal dat wordt geschikt voor alle leeftijden. Sommigen noemen dit de “populaire cultuur van Japan”.
Slot
In conclusie kan worden gezegd dat de term “Manga” breed en divers is, omvattende veel verschillende soorten strip- en beeldverhalen die zijn ontstaan in Japan. Binnen de wereld van het beeldverhaal spreekt men over een verscheidenheid aan onderdelen.
Terloops: er bestaat geen sprake van een strikte onderscheiding tussen manga voor kinderen en manga voor volwassen lezers. Waar in Westerse landen meestal aparte typologieën zijn opgesteld, worden in Japan alle tekeningen die beelden vertonen, gelijk behandeld.